- سکوت، يعني گفتن در نگفتن، يعني مقابله با شهوت رام نشدني حرف، يعني تمرين برگشتن به دوران جنيني و شنيدن انحصاري لالائي قلبِ مادر در تنهائي محض.

- هر سکوتي، سرشار از ناگفته ها نيست، بعضي وقت ها، سرشار از خجالتِ گفته هااست.

- موسيقي، يعني سکوت بعلاوه سکوت هاي شکسته شده ي موزون.

-سکوتِ آرام کتابخانه، يعني رعد و غرش نهفته ي تمامِ حرف هاي فشرده ي عالم،در پيش از اين.

- سکوتِ شاهد، يعني شهادتِ دروغ، موقع خواب و استراحت و تعطيلي وجدان.

- سکوتِ محکوم بي گناه، يعني بغض، آه، گريه درون.

- سکوتِ مظلوم، يعني نفريني مطلق و ابدي.

- بعضي سکوت را به رشوه اي کلان مي خرند و با سودي سرشار، به اسم حق السکوت، مي فروشند.

- سکوتِ عاشق در جفاي معشوق، يعني پاس حرمتِ عشق.

- سکوت، در خود گريه دارد ولي گريه، با خود سکوتي ندارد.

- بعضي با سکوت آنقدر دشمنند که حتي در خواب هم آنرا با پريشان گوئي مي شکنند.

-آدم، بسياري حرف ها را که مي شنود، آرزو مي کند کاش بشر گنگ و ساکت بود.

- وقتي خدا بخواهد فساد کسي را برملا کند، نعمتِ سکوت را از او سلب مي کند.

- سکوتِ قاضي، رعب آورترين سکوتِ زميني است، وقتي بداني گناهکاري.

- سکوتِ وداعِ واپسين ديدار دو دلدار، هميشه مرطوب است.

- سکوتِ يک محکوم به مرگ، پر از پشيماني لزج است.

- خيالتان آسوده، سکوتِ مرگ، سرد و منجمد است، ولي شکستني نيست.

- زير زمين خانه هاي قديمي تمام مادر بزرگ ها، سرشار از سکوتِ ترشي سير،انار خشکيده، سرکه ي انگور، عروسک ها و دوچرخه دوران بچگي است.

- بر خانه عروس، آخر شبي که به خانه بخت مي رود، در تنهائي پدر و مادرش، غمناک ترين سکوت، چنگ مي اندازد.

- غيرقابل درک ترين سکوت، متعلق به معلم ادبيات پيري است که، شاگرد قديمش رادر حال غلط خواندن گلستان سعدي از تلوزيون مي بيند.

 - آزار دهنده ترين سکوت، وقتي است که دروغ مي گوئي و مخاطبت در سکوتي سنگين،فقط نگاه مي کند.

- بعضي، بلدند با تمام وجود مدت ها ساکت باشند، حيف که زبانشان آخر همه را به باد مي دهد.

- آدم هاي ترسو، براي فرار از سکوت، با خود حرف مي زنند.

- تابلوهاي جهت نما، در خيابان و جاده ها، در سکوتي بي ادعا، عابران را راهنمائي مي کنند.

- تمام مردم جهان، با يک زبان واحد سکوت مي کنند، ولي به محض باز کردن دهان از هم فاصله مي گيرند.

- کرو لال ها، در سکوتِ محض با هم پرچانگي مي کنند.

- سکوت، خيلي خيلي خوب است، اما نه هر سکوتي.

- بعضي، قادرند تا لحظه مرگ، سکوت کنند، به شرطِ آنکه حق السکوتِ قابلي در قبالش گرفته باشند.

- در آخرت، تو را به خاطر حرفهاي نسنجيده، ممکن است مجازات کنند، ولي سکوتِ بي جايت را، هرگز نمي بخشايند.

- سکوت را با هر چيزي مي شود شکست، ولي با هر چيزي نمي توان پيوند زد.

- دفاترِ سفيد و بي خطِ نو، مثل نوارِ خام، مملو از سکوتند.

- تا کنون، هيچ مترجمي پيدا نشده که بتواند سکوت را، از زباني به زبان ديگر ترجمه کند.

- قطعاً يکي از راههاي تحمل ِزندگي، پناه بردن به سکوت است.

- آدم هاي خسيس، ممکن است بي بهانه حرف بزنند، ولي بي بها، سکوت نمي کنند.

- درست است که زبان ِخوش مار را از لانه اش بيرون مي کشد، در عوض زبان ِسرخ، سرِ سبز را به باد مي دهد، بهتر نيست، مار در لانه بماند و سر بر گردن.

دکتر علي شريعتي انسانها را به چهار دسته عمده تقسيم کرده است .

1- آناني که وقتي هستند هستند وقتي که نيستند هم نيستند ( عمده آدمها . حضورشان مبتني به فيزيک است . تنها با لمس ابعاد جسماني آنهاست که قابل فهم ميشوند . بنابراين اينان تنها هويت جسمي دارند )

2- آناني که وقتي هستند نيستند وقتي که نيستند هم نيستند ( مردگاني متحرک در جهان . خود فروختگاني که هويتشان را به ازاي چيزي فاني واگذاشته اند . بي شخصيت اند و بي اعتبار . هرگز به چشم نمي آيند . مرده و زنده اشان يکي است )

3- آناني که وقتي هستند هستند وقتي که نيستند هم هستند ( آدمهاي معتبر و با شخصيت . کساني که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثيرشان را مي گذارند . کساني که همواره به خاطر ما مي مانند . دوستشان داريم و برايشان ارزش و احترام قائليم )

4- آناني که وقتي هستند نيستند وقتي که نيستند هم هستند ( شگفت انگيز ترين آدمها . در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نميتوانيم حضورشان را دريابيم . اما وقتي که از پيش ما ميروند نرم نرم آهسته آهسته درک ميکنيم . باز مي شناسيم . مي فهميم که آنان چه بودند . چه مي گفتند و چه مي خواستند . ما هميشه عاشق اين آدمها هستيم . هزار حرف داريم برايشان . اما وقتي در برابرشان قرار مي گيريم . قفل بر زبانمان مي زنند . اختيار از ما سلب ميشود . سکوت مي کنيم و غرقه در حضور آنان مست مي شويم . و درست در زماني که مي روند يادمان مي آيد که چه حرفها داشتيم و نگفتيم . شايد تعداد اينها در زندگي هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد . )

زندگي مجموعه مهماتست

مهم عشق , مهم تفكر

مهم دل و احساس و ادراك دل

مهم نگاه , مهم باور مند شدن و اعتقاد

و مهم اعتماد به آن اعتقاد

اما همانا نازكترين مهم زندگي همانا شناختن خويش است و بس

اگر مسلماني , مسلماني همين است و بس

و اگر انساني , انسانيت جز اين نيست و بس

خدا را نشناس ! خود را بشناس

كه بي خود شناسي نه تنها خدا شناس نخواهي شد

كه استاد شيطان شناسي شوي

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي گفت " . مي ايد ، من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را مي شنود و يگانه قلبي ام كه دردهايش را در خود نگه مي دارد و سر انجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست .

فرشتگان چشم به لبهايش دوختند ، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :

" با من بگو از انچه سنگيني سينه توست . گنجشك گفت " لانه كوچكي داشتم ، ارامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي كسي ام . تو همان را هم از من گرفتي . اين توفان بي موقع چه بود ؟ چه مي خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود ؟ و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد . فرشتگان همه سر به زير انداختند.

خدا گفت " ماري در راه لانه ات بود . خواب بودي . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند. انگاه تو از كمين مار پر گشودي . گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود.

خدا گفت " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني ام بر خاستي.

اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود . ناگاه چيزي در درونش فرو ريخت. هاي هاي گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد.

تنها بازمانده‌ي يك كشتي شكسته به جزيره ي كوچك خالي از سكنه اي افتاد.او با دلي لرزان دعا كرد كه خدا نجاتش دهد. اگر چه روزها افق را به دنبال ياري رساني از نظر مي گذراند كسي نمي آمد.سر انجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها كلبه اي بسازد تا خود را از عوامل زيان بار محافظت كند و دارا يي هاي اندكش را در آن نگه دارد.اما روزي كه براي جستجوي غذا بيرون رفته بود به هنگام برگشتن ديد كه كلبه اش در حال سوختن است و دودي از آن به سوي آسمان ميرود.متاَسفانه بدترين اتفاق ممكن افتاده و همه چيز از دست رفته بود.از شدت خشم و اندوه در جا خشكش زد.فرياد زد: خدايا تو چطور راضي شدي با من چنين كاري بكني؟"صبح روز بعد با بوق كشتي اي كه به ساحل نزديك مي شد از خواب پريد.كشتي اي آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته از نجات دهندگانش پرسيد:شما ها از كجا فهميديد من در اينجا هستم؟"آنها جواب دادند: ما متوجه علايمي كه با دود مي دادي شديم.وقتي اوضاع خراب مي شود نا اميد شدن آسان است.ولي ما نبايد دلمان را ببازيم  چون حتي در ميان درد و رنج  دست خدا در كار زندگي مان است.پس به ياد داشته باش : دفعه ي ديگر اگر كلبه ات سوخت و خاكستر شد  ممكن است دود هاي برخاسته از آن علايمي باشد كه عظمت و بزرگي خدا را به كمك مي خواند.

سپاس خداي را

چه دلپذيراست

اينکه گناهانمان پيدا نيستند

وگرنه مجبور بوديم

هر روز خودمان را پاک بشوييم

شايد هم مي بايست زير باران زندگي مي کرديم

و باز دلپذيرو نيکوست اينکه دروغهايمان

شکل مان را دگرگون نمي کنند

چون در اينصورت حتي يک لحظه همديگر را به ياد نمي آورديم

خداي رحيم ! تو را به خاطر اين همه مهرباني ات سپاس ...

                                             فدريکو گارسيا لورکا

جملات زیبا

هيچ كس جز خود ما مسئول بدبختي و خوشبختي هاي ما نيست : بودا

هر كاري را كه تصميم به انجام آن گرفتيد نصف آن را انجام داده ايد.

خونسردي بزرگ ترين صفت يك فرمانده است.

حربه ضعيفان شكايت است.

كسي كه از مرگ ميترسد از زندگي هم ميترسد.

بلند پايه ترين مردم در خرد و انديشه كسي است كه خود را از مشورت بي نياز نداند.

كسي كه رحم و محبت مي آفريند زندگي خلق ميكند.

به جاي اين كه به تاريكي لعنت بفرستيديك شمع روشن كنيد.

بهترين شكل حكمراني سلطنت بر قلوب است.

شايد ثمره كلام دلنشين را كه امروز بر زبان مي آوريد فردا بچشيد.

آن كه تواناتر است آسان تر مي بخشد.

تنها شجاعت گام نهادن در راه باعث مي شود تا راه خود را بنمايد.

داناترين مردم كسي است كه از مردم نادان فرار كند.

دل دوستان آزردن مراد دشمنان برآوردن است.

آينده را قضا و قدر مي سازد و اميد و تلاش تو آن را مي گذراند.

اگر افكار خود را پريشان رها كنيم به دنبال زشتي ها و پليدي ها مي رود.

هر سفر هزار فرسنگي با يك گام شروع مي شود.

دشوارترين قدم همان قدم اول است.

شجاعت حقيقي در غلبه بر سختي هاي زندگي است.

ناتوان ترين مردم آن كسي است كه نتواند راز خود را نگه دارد.

براي خوشبخت زيستن بايد موقعيت هاي مناسب ايجاد كنيم نه اينكه در انتظار آن باشيم.

بكوش عظمت در نگاه تو باشد نه آن چه بدان مي نگري.

براي كسي كه آهسته و پيوسته راه مي رود هيچ راهي دور نيست.

عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با مردمان كوچك آشكار مي شود.

درجه سعادت اشخاص به ميل خود آنها بستگي دارد.

انسان مانند رودخانه است هر چه عميق تر باشد آرام تر و متواضع تر است.

تقدير ارباب مردمان ترسوست و برده مردمان شجاع.

نا اميدي نخستين گامي است كه شخص به سوي گور برمي دارد.

حقيقت تلخ بهتر از دروغ شيرين است.

غرورروشن ترين نشانه بلاهت است.

مردي كه كوه را از ميان برداشت مردي بود كه شروع به برداشتن سنگريزه ها كرد.

                                      سيبي از درخت وسوسه

نامت چه بود؟ آدم

فرزندِ كي ؟ من را نيست نه مادري و نه پدري بنويس اول يتيم عالم خلقت

محل تولد؟ بهشت پاک

اينک محل سکونت؟ زمين خاک

آن چيست بر گُرده نهادي؟امانت است.

قدت؟ روزي چنان بلند که همسايه خدا ، اينک به قدر سايه بختم بروي خاک

اعضاي خانواده؟ حواي خوب و پاک، قابيل وحشتناک،هابيل زير خاک

روز تولدت؟در جمعه اي ،به گمانم روز عشق

رنگت؟ اينک فقط سياه ز شرم چنان گناه

وزنت؟نه آنچنان سبک که پَرم در هواي دوست نه آنچنان سنگين که نشينم به اين زمين

جنست؟ نيمي مرا زخاک نيمي دگر خدا

شغلت؟ در کار کشت اميد بروي خاک

شاکي تو؟ خدا

نام وکيل؟ آن هم فقط خدا

جرمت؟ يک سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟ همين و بس

حکمت؟ تبعيد در زمين

همدمت در گناه ؟ حواي آشنا

ترسيده اي؟ کمي

زچه؟ که شوم من اسير خاک

آيا کسي به ملاقاتت آمده است؟ بلي

چه کس؟ گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟ ديگر گِله نه ولي...

ولي که چه؟حکمي چنين آن هم به يک گناه؟!!!!

دلتنگ گشته اي؟ زياد

براي که؟ تنها فقط خدا

آورده اي سند؟ بلي

چه؟دو قطره اشک

داري تو ضامني؟ بلي

چه کس؟ تنها  خدا

در آخرين دفاع؟ مي خوانمش چنان که اجابت کند دعا

 امروز صبح که از خواب بيدار شدي،نگاهت مي کردم؛و اميدوار بودم که با من حرف بزني،حتي براي چند کلمه،نظرم را بپرسي يا براي اتفاق خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد،از من تشکر کني.اما متوجه شدم که خيلي مشغولي،مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي.وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي و به من بگويي:سلام؛اما تو خيلي مشغول بودي.يک بار مجبور شدي منتظر بشوي و براي مدت يک ربع کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني. بعد ديدمت که از جا پريدي.خيال کردم مي خواهي با من صحبت کني؛اما به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي. تمام روز با صبوري منتظر بودم.با اونهمه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني.متوجه شدم قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني،شايد چون خجالت مي کشيدي که با من حرف بزني،سرت را به سوي من خم نکردي. تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري.بعد از انجام دادن چند کار،تلويزيون را روشن کردي.نمي دانم تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي از روزت را جلوي آن مي گذراني؛ در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري...باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه مي کردي،شام خوردي؛ و باز هم با من صحبت نکردي. موقع خواب...،فکر مي کنم خيلي خسته بودي. بعد از آن که به اعضاي خانواده ات شب به خير گفتي ، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي.اشکالي ندارد.احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام. من صبورم،بيش از آنچه تو فکرش را مي کني.حتي دلم مي خواهد يادت بدهم که تو چطور با ديگران صبور باشي.من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.منتظر يک سر تکان دادن،دعا،فکر،يا گوشه اي از قلبت که متشکر باشد. خيلي سخت است که يک مکالمه يک طرفه داشته باشي.خوب،من باز هم منتظرت هستم؛سراسر پر از عشق تو...به اميد آنکه شايد امروز کمي هم به من وقت بدهي. آيا امروز وقت داري ؟! اگر نه،عيبي ندارد،مي فهمم و هنوز هم دوستت دارم. روز خوبي داشته باشي...

                                 دوست و دوستدارت:خدا

تقديم به کسي که بودنش دليله بودنم شد و اگه يه روز نباشه ديگه زندگي هم
نيست چون با بودنش زندگي معنا و هدف پيدا کرد

وقتي ميخواهم براي تو بنويسم دوست دارم از هر چه در طبيعت است کمک بگيرم از يک گل سرخ تنها در بيشه اي بي نشان از کبوتري که در ابر ها لانه دارد. از چشمه اي زلال آنقدر زلال که انسان حيفش آيد قطره اي از آن بنوشد از شاپرکي که صداي خود را صيقلي داده از پروانه اي که هر روز زيباتر ميشود از کوهي که هيچ پايي به قله اش نرسيده از دريايي که دستي کاکل موجهايش را لمس نکرده از قصه اي که هيچ گوشي آن را نشنيده و از تصويري که هيچ نقاشي آن را نکشيده است.
وقتي ميخواهم براي تو بنويسم دوست دارم از هر آن