هر كسي كه راه مي رود مي تواند گم بشود. (گوته فاوست)
 
از آينه بپرس نام نجات دهنده ات را . (فروغ فرخ زاد)
 
هيچ صيادي در جوي حقيري كه به گودالي ميريزد مرواريدي صيد نخواهد كرد. (فروغ فرخزاد)
 
عفو از كساني نيكوست كه توانايي انتقام دارند.
 
اگر بر ناتوان خشمگين شوي دليل بر آن است كه قوي نيستي. (سقراط)
 
هيچ كس نمي تواند ما را بهتر از خودمان فريب دهد . (گوته)
 
من هميشه به پيش واز حادثه رفته ام, هميشه.هرگز حوصله نداشتم كه به چه كنم چه كنم دست هايم را بمالم تا حادثه در خانه را بزند. (جلال آل احمد)
 
صداقت و درست كاري تو را در جامعه آسيب پذير مي كند با اين حال صادق و راستگو باش. (فائو)

بشر نمي تواند بدون احساسات زندگي كند اما همان لحظه اي كه احساسات در ذات خود به ارزش ,به معيار حقيقت, به توجيهي براي انواع و اقسام رفتارها تبديل مي شود, هولناك ميگردد. (ميلان كوندرا)
 
بگذار تا شيطنت عشق چشمان تو را به عرياني خويش بگشايد. هر چند آنجا جز رنج و پريشاني نباشد اما كوري را به خاطر آرامش تحمل مكن! (دكتر شريعتي)
 
انديشه مكن كه شانه هايت سنگين است.انديشه مكن كه از كشيدن بار ديگران ناتواني.در شگفت مي ماني از نيروي خويش .به شگفت مي ماني كه به رغم ضعف خويش ,چه مايه توانايي! (مارگارت بيگل)
 
بر دشت هاي هموار درنگ مكن.بسيار بلندتر از آن نيز مرو.از نيم فراز زيباتر به ديده مي آيد جهان. (فريدريش نيچه)
 
پاييزهيچ حرف تازهاي براي گفتن ندارد.با اين همه از منبر بلند باد بالا كه مي رود,درختها چه زود به گر يه مي افتند. (حافظ موسوي)

تقديم به کسي که بودنش دليله بودنم شد و اگه يه روز نباشه ديگه زندگي هم
نيست چون با بودنش زندگي معنا و هدف پيدا کرد

شبي در حال مستي تکيه بر جاي خدا کردم
در ان يکشب خدايي بوالعجايب کارها کردم
جهان کوبيدم از نو ساختم گيتي
ز خاک عالم سابق جهاني نو بپا کردم
 نماز و روزه را تعطيل کردم کعبه را بستم
حساب زندگاني را از ريا کاري جدا کردم
سري کو داشت شوق و شور استعمار
 بحکم قانون استعمار، را زيرو زبر کردم
سحر چون گشت از مستي شدم هوشيار فهميدم
که ديشب در پناه ،مي،جسارت بر خدا کردم
 و يکبار دگر گشتم بنده اش گفتم
خداوندا
نفهميدم
غلط کردم
خطا کردم

عشقت را ببخش ارزشت را با مقايسه کردن خود با ديگران پايين نياور،زيرا همه ما با يکديگر متفاوتيم.

اهداف و آرزوهايت رابا توجه به آنچه که ديگران،با اهميت تصور مي کنند؛تعيين نکن،زيرا فقط تو ميداني که چه چيزي برايت بهترين است.

با زندگي کردن در گذشته يا آينده،زيستن در زمان حالرا از دست نده.حتي اگر يک روز در زمان حال زندگي کني،همه روزهاي عمرت را زيسته اي.

هنگامي که هنوز چيزي براي بخشيدن داري،هرگز نا اميد نشو.

هيچ چيز واقعا به پايان نميرسد تا لحظه اي که خودت دست از تلاش برداري.

از مواجه شدن با خطرات نترس؛زيرا بدين ترتيب فرصت مي يابي که بياموزي چقدر بايد شجاع باشي.

با گفتن اينکه؛يافتن عشق غير ممکن است مانع ورود عشق به زندگي خود نشو

سريع ترين راه دريافت عشق،بخشيدن آن به ديگران است.

سريع ترين راه از دست دادن آن،محکم نگاه داشتن آن است.

روياهاي خود را رها نکن.بدون رويا بودن يعني بدون اميد بودن و نااميدي يعني اينکه که هيچ هدفي نداري.

زندگي يک مسابقه نيست،بلکه سفري است که هر قدم از مسير آن را بايدلمس کرد وچشيد