سيبي از درخت وسوسه

نامت چه بود؟ آدم

فرزندِ كي ؟ من را نيست نه مادري و نه پدري بنويس اول يتيم عالم خلقت

محل تولد؟ بهشت پاک

اينک محل سکونت؟ زمين خاک

آن چيست بر گُرده نهادي؟امانت است.

قدت؟ روزي چنان بلند که همسايه خدا ، اينک به قدر سايه بختم بروي خاک

اعضاي خانواده؟ حواي خوب و پاک، قابيل وحشتناک،هابيل زير خاک

روز تولدت؟در جمعه اي ،به گمانم روز عشق

رنگت؟ اينک فقط سياه ز شرم چنان گناه

وزنت؟نه آنچنان سبک که پَرم در هواي دوست نه آنچنان سنگين که نشينم به اين زمين

جنست؟ نيمي مرا زخاک نيمي دگر خدا

شغلت؟ در کار کشت اميد بروي خاک

شاکي تو؟ خدا

نام وکيل؟ آن هم فقط خدا

جرمت؟ يک سيب از درخت وسوسه

تنها همين؟ همين و بس

حکمت؟ تبعيد در زمين

همدمت در گناه ؟ حواي آشنا

ترسيده اي؟ کمي

زچه؟ که شوم من اسير خاک

آيا کسي به ملاقاتت آمده است؟ بلي

چه کس؟ گاهي فقط خدا

داري گلايه اي؟ ديگر گِله نه ولي...

ولي که چه؟حکمي چنين آن هم به يک گناه؟!!!!

دلتنگ گشته اي؟ زياد

براي که؟ تنها فقط خدا

آورده اي سند؟ بلي

چه؟دو قطره اشک

داري تو ضامني؟ بلي

چه کس؟ تنها  خدا

در آخرين دفاع؟ مي خوانمش چنان که اجابت کند دعا